Tagarchief: boek

Artikel: “Wat doe ik met ondergesneeuwde teksten?”

Heerlijk als je zo vol ideeën en energie zit dat een verhaal in één vloeiende beweging uit je pen gulpt. Helaas loopt het vaak anders: je komt vast te zitten. Ergens onderweg vliegt de inspiratie het raam uit. Heeft het zin om die schrijfsels bij te houden, in al hun onvoltooide glorie? Bestaat de kans dat je ze ooit nog opnieuw vastpakt? Na hoeveel tijd verlos je ze best uit hun lijden? Wij vroegen het aan een aantal ervaringsdeskundigen.

 

Hoe verder je al gevorderd bent, hoe pijnlijker het is om je manuscript aan de kant te leggen. Maar het is niet abnormaal om pas na tientallen pagina’s te stranden. Bart Moeyaert noemt zichzelf ‘heel goed’ in ondergesneeuwde manuscripten: “Ik loop vaak vast eens ik veertig tot zeventig bladzijden ver ben. Gelukkig kan ik een verhaal jaren later weer oppikken om het dan wel af te maken”. Ook voor Herman Brusselmans ligt het kritieke punt behoorlijk ver: “Ik voel ‘het’ rond pagina zestig à tachtig. Als ik er dan geen goed gevoel bij heb, gaat het in de archieven. Is het niet goed genoeg, dan is het verloren werk geweest, maar tant pis. Dat maakt er allemaal deel van uit.”

 

Gepubliceerd in Verzin, jaargang 12, nr 4 (oktober – december 2017)

Advertenties
Getagged , , , , , , , ,

“Helpen bij verlies en verdriet”

Na het dunnere boekje dat je eind 2016 via De Standaard kon kopen, werkte ik deze lente mee aan een tweede publicatie van Manu Keirse, bij Lannoo. Het originele boek is al twintig jaar oud en kreeg een grondige make-over, zowel qua thema’s als qua taalgebruik. Vrolijke materie is het niet, verlies. Maar als je er dan toch doorheen moet – en dat moeten we allemaal, op allerlei manieren – of anderen er doorheen wil helpen, dan vind je in dit boek ongetwijfeld solide advies. (Inclusief: het is een misverstand dat je alle verlies moet “verwerken” tot het helemaal weg is, als een soort papierversnipperaar. Soms blijft het, voor altijd. En dat is ok.)

“Helpen bij verlies en verdriet” is al vele jaren het basisboek over rouwverwerking in de Lage Landen. Twintig jaar na de verschijning van de eerste uitgave verschijnt nu een volledig nieuwe editie, met aandacht voor nieuwe thema’s als verborgen verlies en online rouwen. Aan de hand van vele herkenbare voorbeelden toont Manu Keirse hoe rouwen niet gelijkstaat aan afscheid nemen, maar aan anders leren vasthouden. De talloze concrete tips voor de rouwende én zijn omgeving maken “Helpen bij verlies en verdriet” bovendien tot een heel praktisch boek. Onmisbaar voor iedereen die met verlies geconfronteerd wordt.

 

Lees hier het interview met Manu Keirse in De Standaard (27.05.2017):

20170527_De-Standaard-Antwerpen_p-20-21

Getagged , , , , ,

Boek “Verdriet – Leren omgaan met afscheid”

15225190_10104734660968542_1180933571_o

Al gemerkt dat er sinds enkele zaterdagen boeken bij De Standaard zitten? Aan het 4de en laatste exemplaar, over verdriet, werkte ik als copywriter. Los van die link beloof ik dat er echt waardevolle wijsheden in staan. Over hoe we net als in de liefde, ons gezinsleven en onze jobs af moeten van het idee dat we tekortschieten: we zijn bang dat we ons verdriet niet flink genoeg verwerken, niet snel genoeg, niet volgens de zogezegde normen. Terwijl iedereen het recht heeft op zijn eigen, levenslange parcours. Op 3 december bij de krant!

 

Getagged , ,

Boek “Verdriet”

Tussen 12 november en 10 december kan je via De Standaard vier verschillende boeken aankopen. Aan het vierde boek, over verdriet, werkte ik dit najaar mee als copywriter.

Ik kende het werk van Manu Keirse niet zo goed toen ik aan de opdracht begon, maar hij heeft prachtige inzichten. Verdriet laat zich niet in een hokje duwen en is even complex als de mens zelf. Het duurt soms kort, soms een leven lang. Het kan je meteen overvallen, maar sommige mensen duwen het jarenlang voor zich uit. Het is nooit puur maar vermengd met schuldgevoel, schaamte, woede en tederheid. Het zet alles op z’n kop en je relaties onder spanning. Er is geen juiste of foute manier om verdriet te verwerken – en dat toont dit boek heel troostend aan.

gm08kawg

Getagged , , , , , ,

Boekrecensie “Het Meisje met de Onderrug Tattoo”

2015 was het jaar van Amy Schumer. De New Yorkse actrice speelde de hoofdrol in Trainwreck, een film die ze zelf schreef en die wereldwijd meer dan 140 miljoen dollar opbracht. Ze won een Emmy voor haar sketchprogramma Inside Amy Schumer, waarvan het vierde seizoen intussen is ingeblikt. En toen ze in Madison Square Garden het voorprogramma deed van Madonna, liet ze het publiek fijntjes weten dat ze binnenkort in diezelfde arena te bewonderen zou zijn als hoofdact, de eerste vrouwelijke stand-up comedian die dit tot nu toe voor elkaar kreeg.

Ch3O3p8WUAAQLc8.nocrop.w529.h848

We kunnen enkel raden hoe ze tussendoor de tijd vond om een boek te schrijven. The Girl with the Lower Back Tattoo heet het origineel, een verwijzing naar The Girl with the Dragon Tattoo, de verfilming van Stieg Larssons’ boek. In de introductie maakt ze meteen duidelijk dat het geen autobiografie is (“Dat schrijf ik wel als ik 90 ben”) en geen zelfhulpboek (“Ik ben een complete randdebiel en ik weet nergens iets van”). In 34 hoofdstukken deelt ze de moeilijkste, de meest vernederende en de meest euforische momenten van haar leven.

Lees verder op Charliemag.be

Getagged , , , , ,

Boek “Voor Hetzelfde Geld”

13839692_10157336463025372_266361695_o

Voor Hetzelfde Geld” is al jaren hét consumentenprogramma van Vlaanderen – met Thomas Vanderveken, Britt van Marsenille en Jan Van Looveren als trouwe boegbeelden.

Ik schreef in 2014 al mee aan de eerste versie van het boek, waarin alle tips uit de reportages worden gebundeld. Dit najaar brengt Lannoo een frisse update uit van deze onmisbare budgetbijbel.

Getagged , , , , , , , , , , , ,

Artikel “Research”

image1(1)

Natuurlijk kan je schrijven puur vanuit je herinneringen en je verbeelding. Maar de meeste auteurs doen meer. Voor ze een letter op papier zetten, verdiepen ze zich maandenlang in specifieke onderwerpen, tijdsperiodes en historische figuren. Ze spitten archieven uit, interviewen experts en leggen een uitgebreid researchdossier aan. VERZIN sprak met vier auteurs over hun aanpak.

Er moet iets in je lijf gevaren zijn om zo lang monomaan bezig te zijn met de research naar een onderwerp. Ik wil mijn wereld groter maken dan hij is.

Gepubliceerd in Verzin.

Getagged , , , , , , , ,

3-delige reeks “Dating like it’s 1931”

Processed with VSCOcam with c1 preset

Of mijn grootvader een goede echtgenoot was, heb ik hem of mijn oma nooit kunnen vragen. Aan zijn voorbereiding zal het alleszins niet gelegen hebben, want hij investeerde in het boek “Geschikt of ongeschikt voor het huwelijk. Een leidraad ter beantwoording van de vraag kan, wil, mag en zal ik trouwen?”. Samen met een stapel andere titels verhuisde deze 300-pagina’s tellende parel uit 1931 een paar maanden geleden naar mijn nachtkastje. Ik heb gesmuld van de voorspelbare gruwelclichés en het hilarisch gezeur over homoseksualiteit, masturbatie en gemengde huwelijken. Maar is alles anno 2015 echt helemaal rechtgezet?

Radio-interview op Radio 1: http://www.radio1.be/programmas/braakland/daten-zoals-1931

Gepubliceerd op Charliemag.be in februari 2015.

Getagged , , , , ,