Tagarchief: literatuur

Boe(k)

Kinderen krijgen blijft niet zonder gevolgen. Deze zomer zei ik enthousiast tegen een andere mama “Ah, jullie hebben ook de Koetje Boe Bal!” waarop ze mij informeerde dat het geloei dat ik net gehoord had gewoon van een koe kwam. Je weet wel. In de wei. Daar. Ze was zo vriendelijk om daarna met mij te blijven praten, maar je moet niet vragen hoe diep de “Boe boe boe, zegt de koe, speel met mij, dat maakt me vrolijk en blij” in al mijn cortexen gestuwd is de afgelopen maanden.

Heb je geen flauw idee wat een Koetje Boe Bal is, dan ben je waarschijnlijk ook iemand die nog veel echte boeken leest. Ik doe mijn best maar het is even geleden dat ik nog iets uitlas dat me van mijn sokken blies. Ik heb “Tonio” meer dan 400 bladzijden lang volgehouden, uit een soort “ik moet het goed vinden, want volgens de flaptekst vond iedereen het waanzinnig en monumentaal en aangrijpend en het IS ook wel triest”-verplichting, maar het staat sinds vandaag terug in de bib. Ik voelde het niet. In plaats van in het verhaal te worden gezogen duwden veel passages me net weg. Ik zat heel dicht bij een intense man die ik eigenlijk…niet wilde leren kennen. En laten we een koe een koe noemen, dat heb ik in mijn single days vaak genoeg gedaan, ha! Exit hedendaagse klassieker dus.

De Acht Bergen” en “Buzz Aldrin” heb ik zonder enige moeite uitgelezen, maar mijn adem stokte er niet van. Voorlopig heb ik enkel bij “Lente” van Karl Ove Knausgard al hele paragrafen willen herlezen en zorgvuldig proeven, niet toevallig omdat het over het dagelijks leven met een baby van 3 maanden gaat en ik toen dagelijks met een baby van drie maanden leefde. Misschien lees ik tegenwoordig te gefragmenteerd om echt diep in een verhaal te duiken – en werkte Knausgard omdat hij korte vignetjes schrijft. Al ben ik “Educated” van Tara Westover – die opgroeide in een  geïsoleerd en behoorlijk dysfunctioneel gezin in Idaho – nu toch in grote happen aan het opslokken.

Gelukkig zijn daar ook: kinderboeken! Voorlezen wordt steeds leuker – tot een paar maanden geleden voelde het redelijk pointless, maar nu onze dochter rustig mee naar elke pagina kijkt (en al eens iets aanwijst) in plaats van papier als een food group te beschouwen, heb ik er zelf ook meer lol in. Ik weet dat er al ettelijke sites en blogs en instagrams bestaan over kinder- en prentenboeken, maar de mooiste titels wil ik hier toch graag delen. Het is een genre waarin zoveel talent schittert, in België en ver daarbuiten. De illustraties zijn vaak onwaarschijnlijk mooi. En veel zeggen met weinig tekst, daar ben ik tegenwoordig geweldig voor te vinden.

Advertenties
Getagged , , , , ,

Artikel: Literaire podcasts

14489741_10104543259254112_1354177523_o

Deze zomer zond Radio 1 het podcast-programma Podgrond uit en in juni vond in Gentbrugge het eerste Belgische podcastfestival plaats. Steeds meer mensen ontdekken het medium, ook in Vlaanderen en Nederland. Wat valt er te rapen voor de letterliefhebbers onder ons?

Gepubliceerd in Verzin, oktober 2016

Getagged , , , , , , ,

Artikel “Research”

image1(1)

Natuurlijk kan je schrijven puur vanuit je herinneringen en je verbeelding. Maar de meeste auteurs doen meer. Voor ze een letter op papier zetten, verdiepen ze zich maandenlang in specifieke onderwerpen, tijdsperiodes en historische figuren. Ze spitten archieven uit, interviewen experts en leggen een uitgebreid researchdossier aan. VERZIN sprak met vier auteurs over hun aanpak.

Er moet iets in je lijf gevaren zijn om zo lang monomaan bezig te zijn met de research naar een onderwerp. Ik wil mijn wereld groter maken dan hij is.

Gepubliceerd in Verzin.

Getagged , , , , , , , ,

Artikel “Een autobiografie kan u en uw familie ernstige schade toebrengen”

Een smeuïge autobiografie vol verrassende ontboezemingen gaat erin als zoete koek. Maar voor de onmiddellijke omgeving van de auteur is het niet altijd een pretje. Niet iedereen stelt het op prijs om te worden opgevoerd voor een hongerig lezerspubliek. Openhartige schrijvers stellen dan ook regelmatig familiebanden en liefdesrelaties op de proef. Een bloemlezing.

Toen de boeken als zoete broodjes over de toonbank begonnen te gaan, betaalde Knausgards omgeving daar een prijs voor. Zijn echtgenote, die worstelt met manische depressie, moest worden opgenomen. Zijn moeder smeekte hem om op te houden, in het belang van zijn jonge kinderen. Zijn broer verbrak alle communicatie en zijn oom langs vaderskant haalde er advocaten bij.

 

Gepubliceerd in Verzin, januari 2014.

 

 

 

Getagged , ,

“Peter Holvoet-Hanssen, strandjutter van woorden”

“Zeg niet zomaar dichter tegen Peter Holvoet-Hanssen. Hij is strandjutter, troubadour en speelvogel tegelijk. Kiezen tussen het hokje literatuur en het hokje muziek kan en wilt hij niet. Hij valt tussen wal en schip en net daar voelt hij zich thuis.”

* Gepubliceerd in Verzin, jaargang 6 (oktober 2011)

Getagged , , , , ,

In de schoenen van Oscar van den Boogaard

Oscar van den Boogaard heeft een nieuw boek, “Meer dan een minnaar”, en werkt mee aan een Ensortentoonstelling. Hoe is het om nu in zijn schoenen te staan?

1510084248

Ik heb Europees Recht gestudeerd in Brussel en werkte op m’n vierentwintigste in een mooi advocatenkantoor op de Louizalaan. Ik wou laten zien dat ik het kon, een belangrijke baan hebben, maar onder de dossiers op mijn bureau lag mijn eerste manuscript, “Dentz”. Zodra het boek uitkwam, heb ik ontslag genomen.

Hoe meer afleiding om me heen, hoe beter ik me kan concentreren. Als het te stil is, dwalen mijn gedachten af. Daarom schrijf ik liever ergens buiten of onderweg dan thuis, waar je voor je het weet toch de afwas staat te doen.

Berlijn is een klooster dat midden in de wereld staat. Er is verrassend veel ruimte en groen. Ik kan er in alle anonimiteit werken, maar woon ondertussen wel in een metropool. Bovendien voel je overal het gewicht van de geschiedenis. Daar hou ik van. Sint-Martens-Latem is ook inspirerend omdat je de aanwezigheid voelt van de kunstenaars en bio-hippies die er in het verleden hebben gewoond.

Omdat ik te rusteloos ben om lang achter een bureau te zitten, ga ik vaak wandelen. Ik neem niks mee om te schrijven, ik heb een heel sterk geheugen. Moest mijn computer morgen crashen, ik zou al mijn boeken van A tot Z opnieuw kunnen dicteren. Elk woord zit in mijn hoofd. Net als dit gesprek, trouwens.

Mijn vader heeft ontelbare levens geleid, als officier en wereldreiziger, en zit boordevol verhalen. Ook mijn alcoholistische moeder vertelde veel, maar dan wel vaak hetzelfde. Met minieme variaties. Misschien ben ik verhaaltjes beginnen vertellen om er af en toe een woord tussen te kunnen krijgen.

Schrijvers zijn geen dode mannen uit een exotische, verre wereld: het lijkt evident, maar wat een geluk dat ik die boodschap op school heb meegekregen. Mijn leerkrachten lieten me zien dat literatuur leeft, dat er elke dag nieuwe boeken bijkomen, en dat zelf schrijver worden heel goed mogelijk was.

Ik leef graag, ik wil veel weten, veel vertellen en veel leren. Daarom werk ik zo graag mee aan “Op bezoek bij Ensor”, in het Museum aan Zee in Oostende. Het komende half jaar ga ik om de twee weken langs in zijn salon: de tentoonstelling is een buitenkans om de man echt te leren kennen.

Ik geloof niet in een hiërarchie. Iemand die leeft voor politiek is even boeiend als iemand die gepassioneerd is door mode of lifestyle. Dat het ene oppervlakkiger zou zijn dan het andere vind ik onzin. Het gaat erom hoe je kijkt, en hoe gulzig je bent naar ervaringen.

Het is belangrijk om je leven op te waarderen: koop liever één paar designerschoenen waar echt over is nagedacht en dat goed in elkaar zit, dan twintig prullen. Haal kunst in huis die je bij je nekvel grijpt in plaats van twintig slechte films te gaan bekijken.

Mijn lievelingsschoenen zijn zwarte enkellaarzen van Martin Margiela. Mensen vragen me vaak of ik de spijkertjes er zelf heb ingeklopt. Ik heb ze nu een jaar en nog altijd voel ik me feestelijk als ik ze aantrek.
[Oscar Van Den Boogaard pendelt tussen Berlijn en Sint-Martens Latem Op donderdag 25.02.2010 stelt hij zijn nieuwe roman “Meer dan een minnaar” voor in Passa Porta, Brussel. De tentoonstelling “Bij Ensor op bezoek” loopt van 13.02.10 tot 29.08.10 in Mu.ZEE, Oostende]

Getagged , , ,
Advertenties