Categorie archief: artikel

Artikel “Muziek is een oerkracht”

Elena en Niek zijn al bijna vijfentwintig jaar een koppel. Sinds bij Niek dementie werd vastgesteld, is Elena ook zijn mantelzorger. De manier waarop ze omgaan met de ziekte is zo inspirerend dat ze tot in Canada toe worden uitgenodigd om hun verhaal te delen. Tussen het reizen door gaan ze trouw naar de repetities van het Fotonkoor. (…) In Vlaanderen leven naar schatting meer dan 120.000 mensen met dementie. Een grote groep, maar toch blijft het taboe huizenhoog. Elena: “We moeten de ziekte niet verstoppen, maar leren omgaan met de symptomen en gevolgen. En muziek kan daar een krachtig hulpmiddel bij zijn (…) Ze noemen dementie dan wel een ‘ziekte van verlies’ maar het is veel zinvoller om je te focussen op wat er nog wél is, wat patiënten nog wél kunnen”.

 

 

“De eerste keer dat Niek vroeg ‘Mevrouw, weet u soms waar mijn vrouw is?’ schrok ik enorm. Je eigen partner die je niet herkent, dat is een klap in je gezicht. Nu roept hij me met een mini-liedje, een melodietje. Als ik dat hoor, weet ik dat hij mij bedoelt. Dat is toch net zo goed?”

 

“Dementie is toch een beetje je terugtrekken op een eilandje. Veel mensen gaan zich verwaarlozen. Maar op het moment dat je naar de repetitie gaat, heb je een reden om je best te doen. Niek is altijd een fiere man geweest. Hij kleedt zich op en dat inspireert ook de andere mannen. Vrouwen gaan nog eens naar de kapper. Er is een extra reden om je te verzorgen. (…) Als bezoeker zou je op een repetitie vaak niet eens weten wie de persoon is met dementie en wie hem of haar vergezelt”.

 

Gepubliceerd in Stemband Magazine, nr 13 (sep – nov 2017)

Advertenties
Getagged , , , ,

Artikel: “Wat doe ik met ondergesneeuwde teksten?”

Heerlijk als je zo vol ideeën en energie zit dat een verhaal in één vloeiende beweging uit je pen gulpt. Helaas loopt het vaak anders: je komt vast te zitten. Ergens onderweg vliegt de inspiratie het raam uit. Heeft het zin om die schrijfsels bij te houden, in al hun onvoltooide glorie? Bestaat de kans dat je ze ooit nog opnieuw vastpakt? Na hoeveel tijd verlos je ze best uit hun lijden? Wij vroegen het aan een aantal ervaringsdeskundigen.

 

Hoe verder je al gevorderd bent, hoe pijnlijker het is om je manuscript aan de kant te leggen. Maar het is niet abnormaal om pas na tientallen pagina’s te stranden. Bart Moeyaert noemt zichzelf ‘heel goed’ in ondergesneeuwde manuscripten: “Ik loop vaak vast eens ik veertig tot zeventig bladzijden ver ben. Gelukkig kan ik een verhaal jaren later weer oppikken om het dan wel af te maken”. Ook voor Herman Brusselmans ligt het kritieke punt behoorlijk ver: “Ik voel ‘het’ rond pagina zestig à tachtig. Als ik er dan geen goed gevoel bij heb, gaat het in de archieven. Is het niet goed genoeg, dan is het verloren werk geweest, maar tant pis. Dat maakt er allemaal deel van uit.”

 

Gepubliceerd in Verzin, jaargang 12, nr 4 (oktober – december 2017)

Getagged , , , , , , , ,

Vrijwilligers in Brussel

Omdat toekijken gemakkelijk is, probeer ik af en toe ook echt iets te doen voor Brussel. Zoals vrijwilliger zijn bij Toekomstatelier. Of vrijwillig artikels te schrijven OVER vrijwilligers in Brussel, all meta. Lees hier mijn eerste wapenfeit!

Tada12

Getagged , , ,

Artikel over Booktuben

Op YouTube staan niet alleen muziekvideo’s, filmtrailers en make-uptutorials. Er is ook plaats voor boeken. ‘BookTubers’ recenseren nieuwe titels, maken een thema-filmpje of verslaan een literair event waar ze te gast zijn. Benieuwd? Boekenworm Marcia gidst ons door Booktube-land.

Gepubliceerd in Verzin, april 2017.

Getagged , , , , ,

Artikel: humor op het scherm

Humor is een aartsmoeilijk genre. Stephen King zei het al: “Iedereen kan een kaartenhuis bouwen en het omver blazen, maar om mensen te doen lachen moet je een genie zijn.” Gelukkig lopen er in Vlaanderen een hoop genieën rond, die de voorbije jaren onvergetelijke tv maakten. Wij vroegen naar hun geheimen.

 

15992131_10104877521400092_1082908383_o

 

Personages zoals Frankie Loosveld of Jay Vleugels mogen niet een beetje kinderachtig zijn, maar moeten idioot kinderachtig zijn. Daardoor weet je perfect waar je personages razend van worden en wat hen recht in hun hart raakt. En dan smijt je exact die dingen op. Het is ook belangrijk om de onderlinge verhoudingen goed te zetten: wie bewondert wie, wie is bang, wie domineert de groep? Daar kan je in elke situatie op terugvallen. – Jan Eelen

 

Gepubliceerd in Verzin, januari 2017

 

Getagged , , , , , , , , , , ,

Artikel: Literaire podcasts

14489741_10104543259254112_1354177523_o

Deze zomer zond Radio 1 het podcast-programma Podgrond uit en in juni vond in Gentbrugge het eerste Belgische podcastfestival plaats. Steeds meer mensen ontdekken het medium, ook in Vlaanderen en Nederland. Wat valt er te rapen voor de letterliefhebbers onder ons?

Gepubliceerd in Verzin, oktober 2016

Getagged , , , , , , ,

Boekrecensie “Het Meisje met de Onderrug Tattoo”

2015 was het jaar van Amy Schumer. De New Yorkse actrice speelde de hoofdrol in Trainwreck, een film die ze zelf schreef en die wereldwijd meer dan 140 miljoen dollar opbracht. Ze won een Emmy voor haar sketchprogramma Inside Amy Schumer, waarvan het vierde seizoen intussen is ingeblikt. En toen ze in Madison Square Garden het voorprogramma deed van Madonna, liet ze het publiek fijntjes weten dat ze binnenkort in diezelfde arena te bewonderen zou zijn als hoofdact, de eerste vrouwelijke stand-up comedian die dit tot nu toe voor elkaar kreeg.

Ch3O3p8WUAAQLc8.nocrop.w529.h848

We kunnen enkel raden hoe ze tussendoor de tijd vond om een boek te schrijven. The Girl with the Lower Back Tattoo heet het origineel, een verwijzing naar The Girl with the Dragon Tattoo, de verfilming van Stieg Larssons’ boek. In de introductie maakt ze meteen duidelijk dat het geen autobiografie is (“Dat schrijf ik wel als ik 90 ben”) en geen zelfhulpboek (“Ik ben een complete randdebiel en ik weet nergens iets van”). In 34 hoofdstukken deelt ze de moeilijkste, de meest vernederende en de meest euforische momenten van haar leven.

Lees verder op Charliemag.be

Getagged , , , , ,

Praktijkvoorbeelden Cultuurkuur.be

Voor CANON Cultuurcel maakte ik verslagen over vijf verschillende projecten, in vijf scholen in het Brusselse. In het schooljaar 2015-2016 gingen gemotiveerde leerkrachten aan de slag met hun leerlingen – gesteund door externe partnerorganisaties. Ze maakten podiumvoorstellingen, expo’s, videoreportages, maquettes, tekeningen en soundscapes en verkenden hun stad, hun roots en hun creativiteit.

Anderlecht was mijn eerste halte.

alledaags_erfgoed_3

Getagged , , , , , , , , ,

Artikel “Creatief met columns”

13569973_10104260887873622_2055823522_o

Vlaamse kranten en tijdschriften doen er al jaren beroep op: de vaste columnist. Een man/vrouw van de wereld die scherpe observaties of persoonlijke bedenkingen in een elegante tekst giet. Een buitenbeentje, op de rand van journalistiek en entertainment. Wij vroegen aan verschillende columnisten hoe zij het genre bekijken en wat zij er aan willen toevoegen.

In Vlaanderen vind ik journalist Koen Meulenaere een eenzaam hoogtepunt. Wat hij als enige durft, is scherp zijn voor iedereen. Als columnist moet je met je voeten vooruit durven te springen, en dat gebeurt veel te weinig. Je zit in geen enkel kamp en hoort nergens bij, in die zin moet je je durven veroordelen tot een soort eenzaamheid.

 

Gepubliceerd in Verzin, juli 2016

Getagged , , , , , ,