Tagarchief: koor en stem

Artikel “Muziek is een oerkracht”

Elena en Niek zijn al bijna vijfentwintig jaar een koppel. Sinds bij Niek dementie werd vastgesteld, is Elena ook zijn mantelzorger. De manier waarop ze omgaan met de ziekte is zo inspirerend dat ze tot in Canada toe worden uitgenodigd om hun verhaal te delen. Tussen het reizen door gaan ze trouw naar de repetities van het Fotonkoor. (…) In Vlaanderen leven naar schatting meer dan 120.000 mensen met dementie. Een grote groep, maar toch blijft het taboe huizenhoog. Elena: “We moeten de ziekte niet verstoppen, maar leren omgaan met de symptomen en gevolgen. En muziek kan daar een krachtig hulpmiddel bij zijn (…) Ze noemen dementie dan wel een ‘ziekte van verlies’ maar het is veel zinvoller om je te focussen op wat er nog wél is, wat patiënten nog wél kunnen”.

 

 

“De eerste keer dat Niek vroeg ‘Mevrouw, weet u soms waar mijn vrouw is?’ schrok ik enorm. Je eigen partner die je niet herkent, dat is een klap in je gezicht. Nu roept hij me met een mini-liedje, een melodietje. Als ik dat hoor, weet ik dat hij mij bedoelt. Dat is toch net zo goed?”

 

“Dementie is toch een beetje je terugtrekken op een eilandje. Veel mensen gaan zich verwaarlozen. Maar op het moment dat je naar de repetitie gaat, heb je een reden om je best te doen. Niek is altijd een fiere man geweest. Hij kleedt zich op en dat inspireert ook de andere mannen. Vrouwen gaan nog eens naar de kapper. Er is een extra reden om je te verzorgen. (…) Als bezoeker zou je op een repetitie vaak niet eens weten wie de persoon is met dementie en wie hem of haar vergezelt”.

 

Gepubliceerd in Stemband Magazine, nr 13 (sep – nov 2017)

Advertenties
Getagged , , , ,

Interview Jeroen Vanacker

14877791_10104633180326562_2097908590_n

Veel mensen houden alle opties open – ze volgen ook een lerarenopleiding, of gaan voor een loopbaan als onderzoeker. Ik organiseerde als student al evenementen en koos resoluut voor de culturele sector. Je moet natuurlijk een kans krijgen, er zijn niet eindeloos veel jobs als de mijne. Maar dit is echt wat ik altijd heb willen doen.

 

Gepubliceerd in Stemband Magazine, oktober 2016.

Getagged , , , , ,

Interview Jan De Smet

image1(5)

In december 2013 zetten Jan De Smet en zijn bandleden een punt achter De Nieuwe Snaar. Het einde van een tijdperk, maar Jan zat sindsdien niet stil. ‘Wat ik nu doe is misschien iets minder zichtbaar, maar dit leven maakt me heel gelukkig. Ik kan samenwerken met alle geweldige muzikanten die ik de voorbije jaren heb leren kennen.”

 

Er zijn al gasten tegen mij komen zeggen: “Het is dankzij jullie dat ik zelf ooit begonnen ben met muziek.” Tuur Florizoone, bijvoorbeeld, is accordeon beginnen te spelen nadat hij mij had zien optreden. En van Sam Vloemans heb ik nog een tekening die hij maakte toen hij elf was. Fantastisch, he?

Gepubliceerd in Stemband Magazine, december 2015

Getagged , , , , , , ,

Interview Thomas Vanderveken

image1(2)

Als student aan het conservatorium van Brussel sleet Thomas Vanderveken heel wat uren alleen achter zijn piano. Gelukkig was er ook af en toe tijd om in groep muziek te maken, tijdens de koorrepetities. ‘Ik vond het heerlijk om een deel te zijn van zo’n krachtig apparaat. Ik stond altijd op de eerste rij’.

 

Uitvoering is zo belangrijk: een afgehaspelde Bach of een middelmatig gospelkoor zijn geen van beiden interessant. Elke genre kan zo saai zijn als verf zien drogen. Het gaat om de energie die doorgegeven wordt, de inzet waarmee gezongen wordt. Een concert op leven en dood, daar hoop ik altijd op.

 

Gepubliceerd in Stemband Magazine, oktober 2015

Getagged , , , , , , ,

Interview Dirk De Wachter

image1(1)

Met zijn boeken Borderline Times: het einde van de normaliteit en Liefde. Een onmogelijk verlangen? schreef psychiater Dirk De Wachter zich recht de Vlaamse huiskamers in. Hij raakt niet één maar veel snaren met zijn uitspraken over succes, geluk en eenzaamheid.

Muziek is niet de kers op de taart, maar de taartbodem.

 

Gepubliceerd in Stemband.

Getagged , , , , , , , ,

Interview Kurt Van Eeghem

IMG_0587

“Ik ben met de helm geboren.” Dat gevoel krijgt Kurt Van Eeghem wanneer hij praat over wat hij gestudeerd heeft en welke professionele kansen hij sindsdien allemaal kreeg. Presenteren, zingen, acteren, doceren, interviewen: hij doet het allemaal, altijd even gepassioneerd en nieuwsgierig.

 

“Mensen kunnen heel ongelukkig zijn met hun stem, net als met hun lichaam. Dat is nergens voor nodig. Als je de instelling hebt om er op de juiste manier mee te werken, dan komt dat wel goed. Je moet je gelukkig voelen met wat je als materiaal hebt meegekregen. De ene klankkast is de andere niet, maar je kunt er een heel eind mee weg. Er zijn altijd mogelijkheden om je met je stem te uiten dus je mag nooit bang zijn om je mond open te trekken.”

 

Gepubliceerd in Stemband, maart 2015.

Getagged , , , , , , ,

Interview Paul Dujardin

image1

Paul Dujardin – al jaren directeur-generaal van het Paleis voor Schone Kunsten – is een man met veel titels. Hij combineert zijn functie met het voorzitterschap van de International Music Council van UNESCO, zit in talloze raden van bestuur en is mede-oprichter van verschillende artistieke organisaties. Maar bovenal is hij een man met een hart voor cultuur en voor schoonheid.

 

Er is terug een kloof aan het groeien tussen elitaire cultuur en meer socioculturele activiteiten, terwijl cultuur een basisnood is onze maatschappij. En net daar kunnen koren fantastisch werk leveren. Er zit zoveel power in.

 

Gepubliceerd in Stemband, december 2014.

Getagged , , , , , , , , ,

Interview Cara Van der Auwera

image2

In juni 2014 kreeg Klara er een frisse stem bij: Cara Van der Auwera startte als presentatrice van het ochtendprogramma Espresso. Voor wie haar carrière niet vanaf het begin volgde, leek het misschien een vreemde wending. Maar de radiozender zit de klassiek opgeleide zangeres als gegoten.

 

Mijn piano stond in de woonkamer en het gebeurde regelmatig dat ik onderweg naar de keuken, zo’n beetje per ongeluk, even aan de piano ging zitten om dat plots vast te stellen dat er een uur voorbij was gegaan. Piano spelen bracht me in een roes en wanneer ik die muzikaliteit dan in mijn lijf voelde ging ik daarna vaak in mijn kamer nog wat zingen. Ja, muziek heeft mijn jeugd enorm bepaald. (…) Ik heb nooit liggen tobben over wat ik wou worden “wanneer ik later groot was.”

 

Gepubliceerd in Stemband, oktober 2014.

Getagged , , , , , , , ,
Advertenties