Tagarchief: muziek

Bio Sam Renascent

Een paar maanden geleden mocht ik deze charmante ster-in-wording interviewen in hartje Brussel, zodat ik een korte bio kon schrijven net voor zijn eerste single “Kobotama” uitkwam. Wie hem live wil zien: dat kan, in de AB, in mei!

 

Getagged , , , ,

Quizas

Vorige week lachten mijn collega Gianni en ik er nog samen om: die vreselijke muzikanten op de metro, die ’s ochtends vroeg met een slechte box op wieltjes en een schelle microfoon “Volare” in je oor toeteren, “My Way” of de ultimate favorite “Quizás Quizás Quizás”. Ik heb in die fase van mijn dag echt nul behoefte aan lawaai, maar ergens heeft het ook een soort rottige charme, zoals heel Brussel.

Gisterenavond op café kwam het gesprek plots weer op de aanslagen van 22 maart – hoe we het nieuws hoorden, waar we de dag en de avond doorbrachten, hoe we ons de weken nadien voelden en organiseerden. Ook de metro nemen was die eerste keren natuurlijk anders, beklemmend. Alle stellen reden trager. Extra seconden om door het raam te kijken, maar buiten was niets te zien. De eerste weken stonden in Maalbeek enkel houten panelen, daarna het spierwitte station als vanouds. Binnen leek iedereen stiller, voorzichtiger. Elke rugzak werd gemonsterd. En nergens muzikanten te bespeuren.

14993494_10104668791481522_6241982421536893779_n

Dat mijn zenuwen meer gespannen stonden dan ik zelf door had, werd duidelijk toen één man out of the blue en a capella begon te zingen, het hele metrostel door. In een taal die ik niet herkende of kon plaatsen en op de toon van een gebed, of een soort chant. Misschien was het een oproep voor wereldvrede en harmonie. Misschien deed hij het om zichzelf te kalmeren en wou hij er ons ook een plezier mee doen. Misschien is die man wel stiekem de tofste peer ter wereld. Maar die eerste tien seconden werd ik er vooral heel erg kwaad van. Niet nu. Niet hier. Wat zeg jij, wat wil jij, is er gevaar? Hij zong, en dat was het. Er gebeurde niks. Ik heb ‘m sindsdien nog gezien en gehoord. Nu zit hij gewoon in mijn vakje ochtend-irritatie en niet in mijn vakje angst. Wat vreemd dat ik een zingende man op een bepaald moment heb ervaren als iets agressiefs.

Vandaag zag ik in het station van Maalbeek lelijke bruine graffiti. Stom, maar misschien ook het ultieme bewijs van back-to-normal. Ik werd extra verwend met een slechte box en een trompettist. Zo mag het blijven.

Getagged , , , ,

Interview Jeroen Vanacker

14877791_10104633180326562_2097908590_n

Veel mensen houden alle opties open – ze volgen ook een lerarenopleiding, of gaan voor een loopbaan als onderzoeker. Ik organiseerde als student al evenementen en koos resoluut voor de culturele sector. Je moet natuurlijk een kans krijgen, er zijn niet eindeloos veel jobs als de mijne. Maar dit is echt wat ik altijd heb willen doen.

 

Gepubliceerd in Stemband Magazine, oktober 2016.

Getagged , , , , ,

Interview Jan De Smet

image1(5)

In december 2013 zetten Jan De Smet en zijn bandleden een punt achter De Nieuwe Snaar. Het einde van een tijdperk, maar Jan zat sindsdien niet stil. ‘Wat ik nu doe is misschien iets minder zichtbaar, maar dit leven maakt me heel gelukkig. Ik kan samenwerken met alle geweldige muzikanten die ik de voorbije jaren heb leren kennen.”

 

Er zijn al gasten tegen mij komen zeggen: “Het is dankzij jullie dat ik zelf ooit begonnen ben met muziek.” Tuur Florizoone, bijvoorbeeld, is accordeon beginnen te spelen nadat hij mij had zien optreden. En van Sam Vloemans heb ik nog een tekening die hij maakte toen hij elf was. Fantastisch, he?

Gepubliceerd in Stemband Magazine, december 2015

Getagged , , , , , , ,

Interview Thomas Vanderveken

image1(2)

Als student aan het conservatorium van Brussel sleet Thomas Vanderveken heel wat uren alleen achter zijn piano. Gelukkig was er ook af en toe tijd om in groep muziek te maken, tijdens de koorrepetities. ‘Ik vond het heerlijk om een deel te zijn van zo’n krachtig apparaat. Ik stond altijd op de eerste rij’.

 

Uitvoering is zo belangrijk: een afgehaspelde Bach of een middelmatig gospelkoor zijn geen van beiden interessant. Elke genre kan zo saai zijn als verf zien drogen. Het gaat om de energie die doorgegeven wordt, de inzet waarmee gezongen wordt. Een concert op leven en dood, daar hoop ik altijd op.

 

Gepubliceerd in Stemband Magazine, oktober 2015

Getagged , , , , , , ,

Interview Dirk De Wachter

image1(1)

Met zijn boeken Borderline Times: het einde van de normaliteit en Liefde. Een onmogelijk verlangen? schreef psychiater Dirk De Wachter zich recht de Vlaamse huiskamers in. Hij raakt niet één maar veel snaren met zijn uitspraken over succes, geluk en eenzaamheid.

Muziek is niet de kers op de taart, maar de taartbodem.

 

Gepubliceerd in Stemband.

Getagged , , , , , , , ,

Interview Kurt Van Eeghem

IMG_0587

“Ik ben met de helm geboren.” Dat gevoel krijgt Kurt Van Eeghem wanneer hij praat over wat hij gestudeerd heeft en welke professionele kansen hij sindsdien allemaal kreeg. Presenteren, zingen, acteren, doceren, interviewen: hij doet het allemaal, altijd even gepassioneerd en nieuwsgierig.

 

“Mensen kunnen heel ongelukkig zijn met hun stem, net als met hun lichaam. Dat is nergens voor nodig. Als je de instelling hebt om er op de juiste manier mee te werken, dan komt dat wel goed. Je moet je gelukkig voelen met wat je als materiaal hebt meegekregen. De ene klankkast is de andere niet, maar je kunt er een heel eind mee weg. Er zijn altijd mogelijkheden om je met je stem te uiten dus je mag nooit bang zijn om je mond open te trekken.”

 

Gepubliceerd in Stemband, maart 2015.

Getagged , , , , , , ,

Interview Paul Dujardin

image1

Paul Dujardin – al jaren directeur-generaal van het Paleis voor Schone Kunsten – is een man met veel titels. Hij combineert zijn functie met het voorzitterschap van de International Music Council van UNESCO, zit in talloze raden van bestuur en is mede-oprichter van verschillende artistieke organisaties. Maar bovenal is hij een man met een hart voor cultuur en voor schoonheid.

 

Er is terug een kloof aan het groeien tussen elitaire cultuur en meer socioculturele activiteiten, terwijl cultuur een basisnood is onze maatschappij. En net daar kunnen koren fantastisch werk leveren. Er zit zoveel power in.

 

Gepubliceerd in Stemband, december 2014.

Getagged , , , , , , , , ,

Interview Cara Van der Auwera

image2

In juni 2014 kreeg Klara er een frisse stem bij: Cara Van der Auwera startte als presentatrice van het ochtendprogramma Espresso. Voor wie haar carrière niet vanaf het begin volgde, leek het misschien een vreemde wending. Maar de radiozender zit de klassiek opgeleide zangeres als gegoten.

 

Mijn piano stond in de woonkamer en het gebeurde regelmatig dat ik onderweg naar de keuken, zo’n beetje per ongeluk, even aan de piano ging zitten om dat plots vast te stellen dat er een uur voorbij was gegaan. Piano spelen bracht me in een roes en wanneer ik die muzikaliteit dan in mijn lijf voelde ging ik daarna vaak in mijn kamer nog wat zingen. Ja, muziek heeft mijn jeugd enorm bepaald. (…) Ik heb nooit liggen tobben over wat ik wou worden “wanneer ik later groot was.”

 

Gepubliceerd in Stemband, oktober 2014.

Getagged , , , , , , , ,