Tagarchief: marc de bel

Artikel: “Wat doe ik met ondergesneeuwde teksten?”

Heerlijk als je zo vol ideeën en energie zit dat een verhaal in één vloeiende beweging uit je pen gulpt. Helaas loopt het vaak anders: je komt vast te zitten. Ergens onderweg vliegt de inspiratie het raam uit. Heeft het zin om die schrijfsels bij te houden, in al hun onvoltooide glorie? Bestaat de kans dat je ze ooit nog opnieuw vastpakt? Na hoeveel tijd verlos je ze best uit hun lijden? Wij vroegen het aan een aantal ervaringsdeskundigen.

 

Hoe verder je al gevorderd bent, hoe pijnlijker het is om je manuscript aan de kant te leggen. Maar het is niet abnormaal om pas na tientallen pagina’s te stranden. Bart Moeyaert noemt zichzelf ‘heel goed’ in ondergesneeuwde manuscripten: “Ik loop vaak vast eens ik veertig tot zeventig bladzijden ver ben. Gelukkig kan ik een verhaal jaren later weer oppikken om het dan wel af te maken”. Ook voor Herman Brusselmans ligt het kritieke punt behoorlijk ver: “Ik voel ‘het’ rond pagina zestig à tachtig. Als ik er dan geen goed gevoel bij heb, gaat het in de archieven. Is het niet goed genoeg, dan is het verloren werk geweest, maar tant pis. Dat maakt er allemaal deel van uit.”

 

Gepubliceerd in Verzin, jaargang 12, nr 4 (oktober – december 2017)

Advertenties
Getagged , , , , , , , ,