Maandelijks archief: april 2010

In de schoenen van Gust Van den Berghe

Alleen een piepjonge regisseur durft het aan om een verhaal van Felix Timmermans te verfilmen met een onervaren crew. Cannes geeft Gust Van den Berghe nu gelijk.

2702947529

In film is alles nep. Ik wil me omringen met wat echt is.

Met “Little Baby Jesus” heb ik me op glad ijs gewaagd. Een theaterstuk van Felix Timmermans verfilmen? Acteurs met Downsyndroom? En een totaal onervaren crew? Voor veel mensen was het project gedoemd om te falen.

De film is gebaseerd op “En waar de Sterre bleef Stille Staan”, een verhaal over geloof en devotie, over wat het is om een mens te zijn. Het gaat over de schoonheid van het leven, over alles wat tussen goed en kwaad inzit, en hoe mooi elke mens kan zijn. Typisch Vlaams, maar toch ook universeel.

Voor mij is filmmaken een beetje als dansen: je mag er niet te veel bij nadenken. Ik werk heel intuïtief en allesbehalve gestructureerd. Die onbevangenheid is belangrijk, anders sta je niet open voor onverwachte meevallers.

Ik had nog nooit samengewerkt met de mensen van Theater Stap, maar ik heb geen moment aan hen getwijfeld. Voor deze acteurs bestaan geen “grote” of “kleine” scènes. Ze mogen in close-up komen of op vijfhonderd meter van de camera staan, elke take is voor hen een nieuw moment de gloire.

Dat een acteur af en toe hapert, stottert of naast de lens kijkt hoort er bij. Die schoonheidsfoutjes wou ik niet allemaal laten sneuvelen in de montage. Anderzijds wou ik het “anders-zijn” niet exploiteren of te veel benadrukken. Het was even zoeken naar de perfecte middenweg.

We krijgen elke dag zoveel indrukken te verwerken dat we niet meer letten op de grond onder onze eigen voeten. Ik zou heel graag kijkers in vervoering brengen, net door hen te wijzen op wat er al is. Ook dat is voor mij “geloof”. Het speelt zich hier af, niet daarboven.

Kunst is voor mij nooit iets elitairs geweest. Het was er gewoon, in allerlei vormen, op een vanzelfsprekende manier. Geen wonder met een moeder die kinderboeken schrijft, een broer die bezig is met grafisch design, een andere die slaapliedjes opneemt en een zus die in de mode werkt.

Het filmfestival van Cannes is het grootste podium waar ik op kon hopen. Dit project had gemakkelijk kunnen verzinken tussen grotere titels, maar gaat nu een heel eigen leven leiden.

Dit zijn vissersschoenen, ontworpen om niet uit te schuiven op een glad dek. Ik vond ze in een bompawinkel in een Spaans havenstadje. Ik had er nog nooit over nagedacht, maar eigenlijk passen ze wel bij me.
[“Little Baby Jesus of Flandr”, de debuutfilm van Gust, is geselecteerd voor La Quinzaine des Réalisateurs op het filmfestival van Cannes. Het festival loopt van 12.05.2010 tot 23.05.2010]

Advertenties
Getagged , , , , ,